روستای میدجان روستای آبادی که رو به ویرانی است

   روستای میدجان با فاصله ۸۰ کیلومتری (۵۰مایلی)از نور آبادممسنی در شمال غربی شهرستان ممسنی((با مختصات جغرافیایی ۵۱.۱۸ درجه شرقی و ۳۳.۱۴ شمالی                                              (Coordinates: 30°33'14"N   51°18'54"E)) در كنار کوه زرآورد  و بين دو رودخانه با باغات و شالیکارها و جنگلهاي پر پشت بلوط و مملو ازدرختان وحشي ديگر ، واقع شده است.

روزگاري نه چندان دور كساني كه از كنار روستاي میدجان(میدگون)مي گذشتند،شاهد روستاي آبادي بودند كه قريب به ۱۵۰ خانوار در آن سكونت داشتند.همچنين به دليل وجود امامزاده عبذالله(ع) در اين روستا و داشتن مردمي خونگرم و ميهمان نواز به مركزيت روستاهاي اطراف تبديل شد. مردم منطقه چنان اعتقاد و باوري به امامزاده عبدلله داشتند كه در موقع ييلاق و قشلاق خيلي از اموال و دارايي خود را در محوطه امامزاده مي گذاشتند و با خيالي راحت كوچ مي كردند. از طرفي هر وقت جنگ و نزاعي مي شد از اين مكان مقدس براي رفع كدورت و آشتي استفاده مي شد .حتي  سارقان اموال وقاتلان جان مردم همين كه به اين مكان مي آمدند به جرم خود اعتراف مي كردند.به هر حال از ديدگاه جامعه شناسي كاركردي ،اين مكان كاركردهاي زيادي براي مردم منطقه داشت.لازم به ذكر است كه مردان و زنان با تحصیلات دانشگاهی زیادی در اين روستا پرورش يافته اند.

حال سوال اساسي اين است كه چرا اين روستاي آباد هم اينك به ويرانه اي تبديل شده است؟

به نظر مي رسد عوامل ذيل از مهمترين دلايل  بي توجهي به اين روستا و روستاهاي همجوار باشد:

1-نبود راه ارتباطي :راهها و جاده ها در هر منطقه و در هر کشوري بمنزله شريان و شاهرگ حياتي آن به حساب مي‌آيد. وجود راه‌ها باعث پويايي و تحرك هر منطقه مي‌شود و اين تحرك به نو به خود باعث توسعه و بهبود اقتصادي مي‌شود و با توجه به روند توسعه روز افزون كشور‌ها، اهميت راه‌ها روز به روز افزون شده است. اهميت راهها و شبکه ارتباطي و مواصلاتي در هر منطقه يا کشور از جمله مباحثي است که نمي توان از نقش آن در فرايند توسعه صرف نظر کرد. راهها به لحاظ نقش مؤثر و سازنده ايي كه در زمينه هاي اقتصادي ، اجتماعي ، فرهنگي و حتي سياسي دارند از اهميت بسزايي برخوردار مي باشد. به زبان ساده تر بايد گفت راهها در طول تاريخ تمدن بشري نقش عمده اي در امر توسعه اقتصادي سرزمين ها از ديدگاه اقتصاد كلان داشته ودارند. میدجان به لحاظ انزواي جغرافيايي و قرار گرفتن در بين كوههاي صعب العبور وبي توجهي ويا كم توجهي مسولين امر سالهاي متمادي در تاريخ پرفراز و نشيب خود محروم از اين امر مهم بوده است.

2)-مهاجرت بي رويه مردم به شهرهاي اطراف:با وجود داشتن زمين هاي مرغوب و پتانسيل بالا جهت فعاليت هاي كشاورزي ودامداري به دليل نبود  راه ارتباطي ودر نتيجه عدم امكانات رفاهي و آموزشي مردم روستاهاي اين منطقه به شهر هاي اطراف مهاجرت نمودند.براي مثال جمعیت روستا در سالهای اخیر از رشد منفی برخوردار می باشد.

3)-مسايل اجتماعي و فرهنگي:ازقديم گفته اند حرمت امامزاده را متولي آن نگه مي دارد،با كمال تأسف بايد گفت ساكنين روستا به علت مسائل جزئي و گاه بي اهميت دچار نوعی تفرقه شده اند كه که این خود یکی از دلایل اصلی عقب افتادگی روستا می باشد.

راههاي برون رفت از وضعيت موجود:

الف)-تسريع در روند احداث و آسفالت نمودن جاده ارتباطي

ب)-ايجاد مكان هاي آموزشي وبهداشتي و مخابراتي : با توجه به نبود مدرسه راهنمایی و دبیرستان و همچنین امکانات بهداشتی مناسب  نسل جدید هیچ گونه تمایلی برای ماندن در روستا را از خود نشان نمی دهند و اغلب برای  ادامه تحصيل فرزندان خود به شهرهای همجوار مهاجرت نموده اند.

ج)-رونق بخشیدن به بخش کشاورزی: از مهم ترین پتانسیل های موجود در روستا  بخش کشاورزی است که می توان با تخصيص اعتبارا ت ویژه از طرف دولت باعث ایجاد اشتغال  و درآمدزایی اهالی روستا گردید.

د)- تبليغ وبرگزاري همايش و استمداد از خيرين و همه كساني كه خواهان توسعه و آباداني منطقه هستند ؛بخصوص احداث وتسريع در بازسازي بناي امامزاده كه چنانچه اين مهم صورت گيرد،موجبات مشاغل جانبي و مكاني بسيار زيبا وجذاب براي سياحت و زيارت خواهد شد.روستای میدجان منطقه اي است بسيار زيبا و خيال انگيز و بكر با مواهب خدادداي كه هركس دوست دارد به اين ديار سفر نمايد.

۴)-نكته آخر اينكه سرمايه گذاري در اين منطقه و ايجاد زير ساختهاي روستائي بخصوص جاده مناسب و كمك به احداث و مرمت بناي امامزاده و فراهم نمودن شرايط لازم جهت جذب توريسم و اشتغال و در نهايت عاملي مهم براي مهاجرت معكوس،از احداث كارخانه پتروشيمي و سيمان كه به محيط زيست و سلامت جامعه ضرر مي رسانند بسي مهمتر است.كمك به توسعه و آباداني اولي موجب پر شدن ريه هاي انسان از اكسيژن معنويت و دومي با عث پر شدن ريه هاي انسان از گرد و غبار است. 

به اميد آباداني و سرسبزي همه جاي ايران عزيز