ای قوم به حج رفته، كجایید كجایید؟

ای قوم به حج رفته، كجایید كجایید؟

معشوق همین جاست، بیایید بیایید
معشوق تو همسایه و دیوار به دیوار
در بادیه سرگشته شما در چه هوایید؟

گر صورت بی‌صورت معشوق ببینید

هم خواجه و هم خانه و هم كعبه شمایید
ده بار از آن راه بدان خانه برفتید
یك بار از این خانه بر این بام برآیید
آن خانه لطیف است، نشانهاش بگفتید
از خواجه‌ی آن خانه نشانی بنمایید
یك دسته‌ی گل كو، اگر آن باغ بدیدیت؟
یك گوهر جان كو اگر از بحر خدایید؟
با این همه آن رنج شما گنج شما باد
افسوس كه بر گنج شما پرده شمایید

مولوی

یاد او روزل خوبو

یاد او روزل خوبو و خیر

یاد او موردل خش بو و خیر

یاد او رویل پر او و خیر

یاد او برمل غورو  و خیر

یاد او مردل سختو و خیر

یاد او زنل شیرو  و خیر

یاد او کوهیل بر افتو و خیر

یاد او ورزایل کارو و خیر

یاد او نوبندل نبارو  و خیر

یاد او چلتیکل انبر بو  و خیر

یاد او نارل کرو  و خیر

یاد او سگل هارو و خیر

یاد او کرتیل گردو و خیر

یاد او روزل  خوبو وخیر

 

زارع

موج

ما زنده به آنیم که آرام نگیریم

موجیم که آرامش ما چون عدم ماست .

 

علامه اقبال لاهوری

ذهن ما باغچه است

ذهن ما باغچه است گل در او باید کاشت

 (سهراب سپهری )

گــر ز حال دل خبـــــــر داری بگو

 

 گــر ز حال دل خبـــــــر داری بگو          ور نشــــانی مختصـــر داری بگو

مرگ را دانم ولی تا کوی دوست         راه اگـــــر نزدیکـــــــــتر داری بگو 

 

 مولانا

برای مادرم

 

گویند مرا چو زاد مادر

پستان به دهن گرفتن آموخت

شب ها بر گاهواره من

بیدار نشست و خفتن آموخت

دستم بگرفت و پا به پا برد

تا شیوه راه رفتن آموخت

یک حرف و دو حرف بر زبانم

الفاظ نهاد و گفتن آموخت

لبخند نهاد بر لب من

بر غنچه گل شکفتن آموخت

پس هستی من ز هستی اوست

تا هستم و هست دارمش دوست

 

ایرج میرزا

زین همرهان سُست عناصر دلـــم گرفــت

 

بنمــای رخ که باغ و گلســـتانم آرزوســــت       بگشای لَب که قَند فراوانم آرزوســت

ای آفتــــاب حُســن، برون آ دمــی زِ ابـــر        کان چهره ی مُشَعشَعِ تابانم آرزوست

بشنیــــدم از هـــوای تـــو آواز طبـل، بــاز         باز آمدم که ساعد سلطانم آرزوســت

گفتــی زِ نـــاز: بیش مـــرنجان مـــرا، بــرو        آن گفتنت که بیش مرنجانم آرزوست

وان دفع گفتنت که برو شه به خانه نیســــت        وان ناز و باز تندی دربانم آرزوســـت

در دست هر که هست ز خوبی قراضه هاست       آن معدن مَلاحت و آن کانم آرزوست

این نان و آب چرخ چــو سیلیســت بــی وفا       من ماهیم، نهـــنگم، عمّــانم آرزوست

یعقــوب وار « وا اَسَفـــا ها » هَمــــی زَنـــم           دیدار خوب یوسفِ کنعانم آرزوســت

ولله که شهـــــر بی تو مرا حبــس می شـود          آوارگـــی و کـــوه و بیابانم آرزوسـت

زین همرهان سُست عناصر دلـــم گرفــت           شیـــر خـدا و رستم دستانم آرزوست

جانـم ملــول گشت زِ فرعــون و ظلــــم او               آن نور روی موسیِ عَمرانم آرزوسـت

زین خَلقِ پُرشکایتِ گریــان، شدم مَلــــول          آن های هوی و نعره ی مستانم آرزوست

گــویاتَر ام زِ بلبــل، امّــا زِ رَشـــکِ عــــام              مُهــــر است بر دهانم و اَفغانم آرزوست

دی شیــخ با چراغ هَمــی گشت گرد شهـر          کز دیــو و دَد ملــولم و انسـانم آرزوست

گفتنـــد یافـت مــی نشود، جسـته ایم مـــا       گفت آن که یافت می نشود، آنم آرزوست

هر چند مُفلســـم، نپذیرم عقیـــــقِ خُــرد               کانِ عقیــقِ نـــادرِ ارزانـــــم آرزوســـت

پنــهان زِ دیده ها و همــه دیده ها زِ اوست                آن آشــکار صنعت پنهـــانم آرزوســـت

خـــود، کار من گذشـــت زِ هر آرزو و آز                     از کان و از مکان پـــــیِ ارکانم آرزوست

گوشم شنیـــد قصه ی ایمـــان و مسـت شد         کو قسـم چشــم صورتِ ایمــانم آرزوست

یک دســت جام باده و یک دســت جَعدِ یار            رقصــی چنین میانه ی میــدانم آرزوســت

مـی گویــد آن رُباب که مُـــردم ز انتــــظار              دست و کنـــار و زخمه ی عُثمانم آرزوست

من هم رُبــاب عشقــم و عشقــم رُبابی ست       وان لطف های زخمه ی رحمــانم آرزوست

 

مولوی

به کجا چنین شتابان

به کجا چنین شتابان

به کجا چنین شتابان؟ گون از نسیم پرسید
دلِ من گرفته زینجا، هوسِ سفر نداری؟
زغبار این بیابان
همه آرزویم اما… چه کنم که بسته پایم

به کجا چنین شتابان؟
به هر آن کجا که باشد به جز این سرا سرایم
سفرت به خیر اما تو و دوستی خدارا
چو از این کویر وحشت به سلامتی گذشتی
به شکوفه ها به باران
برسان سلام مارا

شفیعی کدکنی-

عکسهایی زیبا از ساختمان مدرسه روستای میدجان

 

این هم چند تصویر از دبستان روستا که همانند یک دانشگاه بزرگ  در تاریخ روستا می درخشد.

عکسی از ساختمان قدیمی مدرسه

http://www.imagecave.com/members/files.aspx?path=\midjan

 

میدجان من به روایت نقشه

 

 

سایت تصاویر ماهواره ای روستای میدجان

 

عکسهای ماهواره ای از روستا

 

 

زادگاه من

زادگاه من

تاریخی دارد کهن

نهر هایی روان

کوه هایی سترگ

قله هایی  استوار

خانه هایی کاه گلی

امام زاده ای غریب

مردمانی نجیب

 و خاطراتی ماندگار

                       

زادگاه من ............میدجان ، میدجان ، میدجان

 

آمدایم تا بمانیم

آمده ایم تا بمانیم و بگوییم که ............

هر کجا هستم باشم آسمان مال من است .

هر کجا هستم باشم

آسمان مال من است .